အပိုင်း (၁)
ကျွန်တော့်နာမည် မောင်မောင်ပါ။ အိမ်ထောင်ကျတာ နှစ်နှစ်ကျော်ပြီဖြစ်တဲ့ ဇနီးသည် နုနုနဲ့အတူ သာယာအေးချမ်းတဲ့ မိသားစုဘဝလေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပါတယ်။ နုနုက အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အိမ်ထောင်ရှင်မကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလက ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို နုနုရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲ တင်ဇာ ရောက်လာတဲ့အချိန်ကစပြီး အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။
တင်ဇာက နုနုနဲ့ လုံးဝမတူဘူး။ အသက် ၂၃ နှစ်အရွယ်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ရုပ်ရည်က ထက်မြက်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိတယ်။ သူမ မြို့တက်ပြီး အလုပ်ရှာဖို့ဆိုကာ ကျွန်တော်တို့အိမ်မှာ လာတည်းတာပါ။ ပထမတော့လည်း ခယ်မလေးတစ်ယောက်လို သာမန်ပဲ သဘောထားခဲ့ပေမဲ့ တင်ဇာ့ရဲ့ အပြုအမူတွေက ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ထူးဆန်းလာခဲ့တယ်။ အိမ်မှာ နုနုမရှိတဲ့အချိန်ဆိုရင် တင်ဇာက အဝတ်အစား ခပ်ပါးပါး၊ ခပ်တိုတိုတွေကိုပဲ ဝတ်တတ်ပြီး ကျွန်တော့်အနားကို တမင်တကာ ကပ်လာတတ်တယ်။ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ရိုးသားမှုထက် ပိုတဲ့ အလိုဆန္ဒအငွေ့အသက်တွေကို ကျွန်တော် ရိပ်မိနေခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်ပဲ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ရပါတယ်။
အပိုင်း (၂)
နုနုက ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းဆိုတော့ မနက် ၉ နာရီကနေ ညနေ ၅ နာရီအထိ အိမ်မှာ မရှိဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ အိမ်ကနေပဲ ရုံးလုပ်ငန်းတွေလုပ်တဲ့ Free-lancer တစ်ယောက်ပါ။ ဒါကပဲ တင်ဇာ့အတွက် အခွင့်အရေး ဖြစ်သွားခဲ့ပုံရတယ်။ အလုပ်လုပ်နေရင်း ကော်ဖီသောက်ချင်လို့ မီးဖိုချောင်ထဲဝင်တိုင်း တင်ဇာက အနောက်ကနေ ကပ်ပါလာတတ်တယ်။
"ခဲအို... တင်ဇာ့ကို ဒီစာအုပ်စင်ပေါ်က သေတ္တာလေး ချပေးပါလား၊ တင်ဇာ မမှီလို့" လို့ ပြောရင်း သူမက ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ ရောက်လုနီးပါး တိုးကပ်လာတတ်တယ်။ သူမဆီက စူးရှတဲ့ ရေမွှေးနံ့နဲ့ နီးကပ်လွန်းတဲ့ ကိုယ်ငွေ့ကြောင့် ကျွန်တော့်နှလုံးခုန်သံတွေ မြန်လာရတယ်။ တင်ဇာက ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်တဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတဲ့ ကျားသစ်တစ်ကောင်လိုပဲ။ "ကျေးဇူးပဲနော် ခဲအို... ခဲအိုက အရမ်းအားကိုးရတာပဲ" လို့ ပြောရင်း ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို ခပ်ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါဟာ မရိုးသားတဲ့ အစပြုခြင်းမှန်း ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိလိုက်ပြီ။
အပိုင်း (၃)
တစ်ညတော့ နုနုက နယ်ရုံးခွဲကို ရက်တိုခရီးစဉ်အဖြစ် သွားခဲ့ရတယ်။ အိမ်မှာ ကျွန်တော်နဲ့ တင်ဇာ နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တဲ့ညပေါ့။ ကံဆိုးချင်တော့ အဲဒီညမှာ မိုးကလည်း သည်းကြီးမည်းကြီး ရွာသွန်းပြီး လျှပ်စီးတွေ လက်နေခဲ့တယ်။ ညဉ့်နက် ၁၂ နာရီလောက်မှာ ကျွန်တော့်အခန်းတံခါးကို လာခေါက်သံ ကြားရတယ်။
တံခါးဖွင့်လိုက်တော့ တင်ဇာ ဖြစ်နေတယ်။ သူမက ရင်ဘတ်ဟိုက်ဟိုက် ညအိပ်ဂါဝန်ပါးလေး ဝတ်ထားပြီး တုန်တုန်ရီရီ ဖြစ်နေရှာတယ်။ "ခဲအို... တင်ဇာ မိုးခြိမ်းတာ အရမ်းကြောက်လို့၊ တစ်ယောက်တည်း မအိပ်ရဲဘူး... ဒီည ခဲအိုနဲ့ပဲ လာအိပ်ပါရစေနော်" တဲ့။ သူမရဲ့ တောင်းဆိုမှုက ရိုးသားပုံမပေါ်ပေမဲ့ ငြင်းရခက်အောင် ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော်က ဆိုဖာပေါ်မှာ သွားအိပ်ဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ တင်ဇာက ကျွန်တော့်လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး "မသွားပါနဲ့ ခဲအိုရယ်... တင်ဇာ့အနားမှာပဲ နေပေးပါ" လို့ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောရင်း စည်းကျော်ဖို့ ကြိုးစားလာခဲ့တယ်။
အပိုင်း (၄)
တင်ဇာက ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲကို အတင်းတိုးဝင်လာပြီး သူမရဲ့ နူးညံ့တဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်နေခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယောက်ျားသဘာဝ စိတ်ရိုင်းတွေက နိုးထလာပြီး ဇနီးဖြစ်သူ နုနုရဲ့ မျက်နှာကို ခဏတာ မေ့လျော့သွားခဲ့မိတယ်။ တင်ဇာ့ရဲ့ အနမ်းတွေက ပူလောင်ပြီး အလိုဆန္ဒကြီးမားမှုတွေကို ဖော်ပြနေတယ်။
ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမိနစ်မှာပဲ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ နုနုရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အပြုံးလေးကို ဖျတ်ခနဲ မြင်ယောင်လာမိတယ်။ "မဖြစ်ဘူး တင်ဇာ... ကိုယ်တို့ ဒါမျိုး မလုပ်သင့်ဘူး၊ မင်းက နုနုရဲ့ ညီမလေ" လို့ ပြောပြီး သူမကို အသာအယာ တွန်းဖယ်လိုက်ပါတယ်။ တင်ဇာ့ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ အခန်းထဲကနေ ဝုန်းဒိုင်းကြဲပြီး ထွက်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီညကစပြီး ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အေးစက်စက် လေထုတစ်ခု စတင်စိုးမိုးလာခဲ့တယ်။
အပိုင်း (၅)
သူမရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့အတွက် တင်ဇာက ကျွန်တော့်အပေါ် အငြိုးထားလာပုံရတယ်။ အရင်လို လာမပတ်သက်တော့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာနေခဲ့တာပါ။ နုနု ခရီးက ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ တင်ဇာရဲ့ အမူအရာတွေက တစ်မျိုးပြောင်းသွားတယ်။ နုနုရှေ့မှာတင် ကျွန်တော့်ကို စကားနာထိုးတာမျိုး၊ သံသယဝင်အောင် လုပ်တာမျိုးတွေ စလုပ်လာတယ်။
"မမနု... ခဲအိုကလေ မမ မရှိတဲ့ရက်က တင်ဇာ့အခန်းနား ခဏခဏ လာချောင်းတယ် သိလား၊ တင်ဇာဖြင့် ကြောက်လိုက်တာ" လို့ နုနုကို သွားတိုင်လေရဲ့။ နုနုက ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေမဲ့ မိန်းမသဘာဝအရ စိတ်ထဲမှာ သံသယအစေ့အငှာ စိုက်ပျိုးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ တင်ဇာကတော့ အဝေးကနေ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးနေခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ တဏှာစိတ်က အခုတော့ ကလဲ့စားချေလိုတဲ့ အမုန်းစိတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။
အပိုင်း (၆)
တင်ဇာ့ရဲ့ ကုန်းချောမှုတွေကြောင့် ကျွန်တော်နဲ့ နုနုကြားမှာ မကြာခဏ စကားများ ရန်ဖြစ်ရတဲ့အထိ ဖြစ်လာတယ်။ နုနုက ကျွန်တော့်ကို အရင်လို မယုံကြည်တော့သလို ငြိုငြင်လာတယ်။ တစ်ရက်တော့ တင်ဇာက ကျွန်တော့်ဖုန်းကို ခိုးယူပြီး သူမရဲ့ဖုန်းဆီကို အချစ်မက်ဆေ့ခ်ျတွေ ပို့ထားကာ နုနုကို ပြလိုက်တယ်။
"ကြည့်စမ်း မမနု... ခဲအို တင်ဇာ့ကို ပို့ထားတဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျတွေ... တင်ဇာ အိမ်မှာ ဆက်မနေရဲတော့ဘူး" လို့ ငိုယိုပြီး လုပ်ဇာတ်ခင်းပြခဲ့တယ်။ နုနု ဒေါသတကြီးနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လာမေးတဲ့အခါ ကျွန်တော် ဘယ်လိုပဲ ရှင်းပြရှင်းပြ မရတော့ဘူး။ "မောင်... မောင် ဒီလောက် ယုတ်မာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး၊ ကိုယ့်ခယ်မအရင်းလေးကိုမှ ကာမစိတ်နဲ့ စောင်းမြောင်းရသလား" လို့ နုနုက မျက်ရည်တွေနဲ့ အော်ဟစ်ပါတော့တယ်။ ကျွန်တော် ဘာမှမလုပ်ဘဲနဲ့ အပြစ်သား ဖြစ်ခဲ့ရပါပြီ။
အပိုင်း (၇)
ကျွန်တော့်ဘဝနဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို တင်ဇာ့လက်ထဲမှာ အပျက်စီးမခံနိုင်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒီအတိုင်း ငြိမ်ခံနေရင် အားလုံး ဆုံးရှုံးရတော့မယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သက်သေရှာဖို့ ပြင်ဆင်ရပါတော့တယ်။ အိမ်က ဧည့်ခန်းနဲ့ မီးဖိုချောင်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အလုပ်ခန်းတွေမှာ နုနုနဲ့ တင်ဇာ မသိအောင် လျှို့ဝှက်ကင်မရာ (CCTV) အသေးစားလေးတွေ ဆင်ထားလိုက်တယ်။
တင်ဇာကတော့ သူမ အကွက်စေ့သွားပြီအထင်နဲ့ ပိုပြီး ရဲတင်းလာခဲ့တယ်။ နုနု အပြင်သွားတဲ့တစ်ရက်မှာ တင်ဇာက ကျွန်တော့်အလုပ်ခန်းထဲကို ဝင်လာပြီး "ဘယ်လိုလဲ ခဲအို... အခုမှတော့ မမနုလည်း ခဲအိုကို မယုံတော့ဘူး၊ တင်ဇာ့စကားကို နားထောင်ရင် အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပေါ့" လို့ ပြောရင်း ကျွန်တော့်ကို ထပ်မံ မြှူဆွယ်ဖို့ ကြိုးစားလာပြန်တယ်။ ကျွန်တော်က စိတ်ကိုထိန်းပြီး သူမ ပြောသမျှကို ကင်မရာထဲ မိနေအောင် ငြိမ်ခံနေလိုက်ပါတယ်။
အပိုင်း (၈)
တင်ဇာက ကျွန်တော် ငြိမ်နေတာကို အရှုံးပေးပြီအမှတ်နဲ့ ကျွန်တော့်အနား ကပ်လာပြီး သူမရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဘောင်ဘင်ခတ်အောင် ပြောချလိုက်ပါတော့တယ်။ "တင်ဇာက ခဲအိုကို အစကတည်းက သဘောကျတာ... မမနုထက် တင်ဇာက ခဲအိုကို ပိုပြီး ပျော်ရွှင်အောင် ထားနိုင်ပါတယ်၊ ဟိုနေ့က မက်ဆေ့ခ်ျတွေကလည်း တင်ဇာ့ဘာသာ ပို့ပြီး ဖျက်ပစ်လိုက်တာလေ... မမနုက အယုံလွယ်တာကိုး" တဲ့။
သူမရဲ့ နှုတ်ကနေ ထွက်လာတဲ့ အမှန်တရားစကားလုံးတွေ အားလုံးကို လျှို့ဝှက်ကင်မရာက အသံရော ရုပ်ပါ အကုန် အသံဖမ်းထားနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ တင်ဇာက ကျွန်တော့်ကို ဖက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အချိန်မှာပဲ ကျွန်တော် သူမကို ပြတ်ပြတ်သားသား တွန်းလွှတ်လိုက်ပြီး "တော်စပ် တင်ဇာ... မင်းရဲ့ ကောက်ကျစ်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။
အပိုင်း (၉)
အဲဒီညနေမှာ နုနု ရုံးကပြန်လာတော့ ကျွန်တော်က နုနုကို အခန်းထဲခေါ်ပြီး ဖုန်းထဲက ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ဖွင့်ပြလိုက်တယ်။ ဗီဒီယိုထဲမှာ တင်ဇာ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေ၊ သူမကိုယ်တိုင် မက်ဆေ့ခ်ျအတုလုပ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အဓမ္မ မြှူဆွယ်နေတဲ့ မြင်ကွင်းတွေ အထင်အရှား ပါဝင်နေတယ်။
နုနု ဗီဒီယိုကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့သွားကာ လက်တွေပါ တုန်ရီလာခဲ့တယ်။ မိမိ ယုံကြည်ခဲ့တဲ့ ညီမလေးက မိမိအိမ်ထောင်ရေးကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့အပြင် မိမိခင်ပွန်းကိုပါ တဏှာစိတ်နဲ့ ဖျားယောင်းနေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ နုနုရဲ့ ဒေါသက အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားခဲ့တယ်။ နုနု အခန်းထဲက ထွက်ပြီး ဧည့်ခန်းမှာ ထိုင်နေတဲ့ တင်ဇာ့ဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် သွားပါတော့တယ်။
အပိုင်း (၁၀)
"ဖြန်း...!!" ကနဦး ကြားလိုက်ရတာက နုနုရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ပါးရိုက်သံပါ။ တင်ဇာ လန့်ဖျတ်သွားပြီး ပါးကိုကိုင်ကာ "မမနု... ဘာလို့ ရိုက်တာလဲ" လို့ မေးရှာတယ်။ နုနုက ဖုန်းထဲက သက်သေဗီဒီယိုကို တင်ဇာ့ မျက်နှာရှေ့ ထိုးပြလိုက်တဲ့အခါ တင်ဇာ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးဆုတ်သွားပြီး စကားလုံးတွေ ဆွံ့အသွားခဲ့ရတယ်။
"ညည်းကို ငါ့ညီမမလို့ သနားပြီး အိမ်ခေါ်ထားတာ... ငါ့လင်ကို မြှူဆွယ်ရုံတင်မကဘူး၊ ငါတို့ လင်မယားကြားကိုပါ သွေးခွဲဖို့ ကြံစည်တယ် ဟုတ်လား၊ တဏှာရူးမ... အခုချက်ချင်း ငါ့အိမ်ပေါ်က ဆင်းသွားတော့!" လို့ နုနုက အော်ဟစ်မောင်းထုတ်ပါတော့တယ်။ တင်ဇာက ဒူးထောက်တောင်းပန်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နုနုက လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်တော့ပါဘူး။
အပိုင်း (၁၁)
တင်ဇာ့ရဲ့ အဝတ်အစား သေတ္တာတွေကို အိမ်အပြင်ဘက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ညတွင်းချင်းပဲ အိမ်ပေါ်ကနေ မောင်းချလိုက်ပါတယ်။ တင်ဇာကတော့ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းနဲ့ မျက်ရည်စက်လက်ဖြစ်ကာ ညမှောင်မှောင်ထဲမှာ အထုပ်အပိုးတွေဆွဲပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့ရပါတော့တယ်။ သူမရဲ့ အလိုရမ္မက်ကြီးမှုနဲ့ ကောက်ကျစ်မှုတွေကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘာမှမကျန်ဘဲ လမ်းဘေးရောက်သွားခဲ့ရရှာတယ်။
အိမ်ထဲမှာတော့ နုနုက ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်ပြီး ငိုရှာတယ်။ "မောင်... မောင့်ကို အထင်လွဲခဲ့မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်နော်၊ မောင့်စိတ်ထားကို အခုမှပဲ ကောင်းကောင်း သိတော့တယ်" လို့ ပြောရှာတယ်။ ကျွန်တော်လည်း နုနုကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားရင်း အန္တရာယ်ဆိုးကြီးတစ်ခုကနေ လွတ်မြောက်သွားတဲ့အတွက် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
အပိုင်း (၁၂)
ဒီအဖြစ်အပျက်ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော်နဲ့ နုနုကြားမှာ ပိုပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာမှုတွေ ရှိလာပြီး အရင်ကထက် ပိုမိုချစ်ခင် လေးစားလာကြပါတယ်။ အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခု သာယာဖို့ဆိုတာ အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုနဲ့ စိတ်ရှည်မှုတွေ ဘယ်လောက်အရေးကြီးကြောင်း ဒီသင်ခန်းစာက သက်သေပြခဲ့ပါတယ်။
ခယ်မဖြစ်သူ တင်ဇာကတော့ မိမိရဲ့ လောဘ၊ တဏှာဇောတွေကြောင့် ဆွေးမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းကြားမှာတင်မကဘဲ လူတောမတိုးရဲတဲ့ ဘဝကို ရောက်သွားခဲ့ရပါတယ်။ စာဖတ်ပရိသတ်ကြီးလည်း မိမိတို့အိမ်ထောင်ရေးထဲကို တတိယလူ (ဆွေမျိုးသားချင်းပဲဖြစ်ဖြစ်) ဝင်မရှုပ်နိုင်အောင် သတိထားဆင်ခြင်နိုင်ကြပါစေကြောင်း စေတနာစကားပါးရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ရပါတယ်ခင်ဗျာ။
(ပြီးပါပြီ)
