(အပိုင်း - ၁)
ဘန်ကောက်မြို့ပြရဲ့ ညနေခင်းဟာ စက်ရုံက ထွက်လာတဲ့ မီးခိုးငွေ့တွေလိုပဲ အုံ့မှိုင်းညို့မှောင်လို့နေတယ်။ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်မှာ မတ်တတ်ရပ်ရင်း နေခြည်တစ်ယောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်မိတယ်။ အမိမြေကို ခွာ၊ မိဘမောင်ဘွားတွေကို ခွဲခွာပြီး ဒီတစ်ပါးနိုင်ငံမှာ အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရတဲ့ ဘဝက ရုန်းကန်ရလွန်းလှပါတယ်။
"နေခြည်... အလုပ်ပင်ပန်းသွားပြီလား။ ရော့... ဒါလေး သောက်လိုက်ဦး"
ဖြတ်ခနဲ လှမ်းပေးလိုက်တဲ့ အအေးဗူးလေးနဲ့အတူ ပေါ်လာတာကတော့ တစ်စက်ရုံတည်း လုပ်တဲ့ 'လင်းထက်' ပါ။ သူ့ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးတွေက နေခြည်ရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေကို ချက်ချင်း အရည်ပျော်ကျသွားစေသလိုမျိုး။ ဒီလိုနဲ့ပဲ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ အထည်ချုပ်စက်ရုံကြီးတစ်ခုထဲမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖေးမကူညီရင်း ခင်မင်လာခဲ့ကြတာ တစ်နှစ်ကျော်သွားခဲ့ပြီ။ လင်းထက်ဟာ နေခြည်အတွက်တော့ မစိမ်းလွန်းတဲ့ အရိပ်တစ်ခု၊ အားကိုးရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
တစ်နေ့တော့... မိုးဖွဲဖွဲရွာနေတဲ့ ညနေခင်းတစ်ခုမှာ လင်းထက်က နေခြည်ရဲ့ လက်ကလေးကို အမှတ်မထင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း မျက်လုံးချင်းဆုံအောင် ကြည့်ခဲ့တယ်။
"နေခြည်... ကိုယ် မင်းကို ရိုးရိုးသားသား ချစ်တာပါ။ မင်းကို ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အဖော်မွန်အဖြစ် စောင့်ရှောက်ခွင့်ပြုပါဦးမလား"
ရင်ထဲမှာ လှိုင်းတံပိုးတချို့ ထသွားခဲ့တယ်။ တစ်နှစ်ကျော်လုံးလုံး သူ့ရဲ့ အနွံတာခံမှုတွေ၊ ကြင်နာမှုတွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ နေခြည်တစ်ယောက် သံယောဇဉ်တရားကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြောင်းလဲ နှလုံးသားတံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့မိတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ ဒီအချစ်ဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ သွေးမျက်ရည်ကျရမယ့် အဆိပ်ပင်တစ်ပင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ နေခြည် ဘယ်လိုမှ မတွေးမိခဲ့ပါဘူး...။
(အပိုင်း - ၂)
ချစ်သူသက်တမ်း တစ်နှစ်ကျော်လာတဲ့အခါ နေခြည်နဲ့ လင်းထက်တို့ရဲ့ အချစ်တွေက ပိုပြီး ရင့်ကျက်နက်ရှိုင်းလာခဲ့တယ်။ လင်းထက်ဟာ ဂရုစိုက်လွန်းတဲ့ ချစ်သူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ နေခြည် သတိထားမိတဲ့ အချက်အချို့ ရှိလာတယ်။
"ကိုလင်း... အိမ်က ဖုန်းဆက်ရင် ဘာလို့ အမြဲ အပြင်ထွက်ပြောတာလဲဟင်။ နေခြည် ကြားမှာ စိုးလို့လား"
တစ်ခါတလေ ညဉ့်နက်သန်းခေါင် ဖုန်းလာရင် လင်းထက် တစ်ယောက် လန့်ဖျတ်ပြီး လသာဆောင်ဘက်ကို ပြာပြာသလဲ ထွက်သွားတတ်တာကို နေခြည် သတိပြုမိတယ်။ မေးလိုက်တိုင်းလည်း လင်းထက်က ပြာပြာသလဲ ငြင်းတတ်စမြဲ။
"မဟုတ်ပါဘူး နေခြည်ရယ်... ရွာက အမေ နေမကောင်းလို့ပါ။ အမေက အသံကျယ်ကျယ်ပြောမှ ကြားရတာမို့ နေခြည် အိပ်ရေးပျက်မှာစိုးလို့ အပြင်ထွက်ပြောတာပါ"
သူ့ရဲ့ ပျာယာခတ်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေ၊ တုန်ယင်နေတဲ့ အသံတွေကို နေခြည်ကတော့ အချစ်မျက်စိကွယ်ပြီး ယုံကြည်ခဲ့မိတယ်။ လင်းထက်ရဲ့ ဖုန်းကိုလည်း နေခြည် တစ်ခါမှ ယူမကြည့်ခဲ့ဖူးဘူး။ အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ နေခြည်တစ်ယောက် သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မျက်ကွယ်ပြုထားခဲ့မိတယ်။ သံသယရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေက စိမ့်ဝင်လာနေပေမယ့် လင်းထက်ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ နေခြည် သာယာနေမိဆဲပဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်...။
(အပိုင်း - ၃)
အမှန်တရားဆိုတာ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတဲ့အရာမျိုးပါ။ တစ်ရက်တော့ လင်းထက် ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားတုန်း သူ့ဖုန်းက Messanger သတိပေးသံ တစီစီ မြည်လာခဲ့တယ်။ နေခြည်လည်း အမှတ်မထင် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်မိတဲ့အခါ ရင်ဝကို အကန်ခံလိုက်ရသလို ဆွံ့အသွားခဲ့ရတယ်။
[အဖေ... သမီးလေးအတွက် နို့မှုန့်ဖိုး ပို့လိုက်ပြီလား။ အိမ်က အမေကလည်း မျှော်နေတယ်] ဆိုတဲ့ စာသားနဲ့အတူ ပုခက်ထဲက ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံ၊ ပြီးတော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံတွေ...။
နေခြည်ရဲ့ လက်တွေ တုန်ယင်လာပြီး ဖုန်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိတဲ့အခါမှာတော့ ကမ္ဘာပျက်သွားခဲ့ရပါပြီ။ လင်းထက်မှာ မြန်မာပြည်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ ဇနီးသည်နဲ့ ကလေးရှိနေတာ တစ်နှစ်မကတော့ဘူး။ သူတို့ ပြောထားတဲ့ အချစ်ကဗျာတွေ၊ လွမ်းဆွတ်စကားတွေက နေခြည်ရဲ့ နှလုံးသားကို ဓားနဲ့ မွှန်းနေသလိုပဲ။ လင်းထက် ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာတော့ နေခြည်ရဲ့ လက်ထဲက ဖုန်းကို မြင်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားခဲ့တယ်။
"နေခြည်... ကိုယ် ရှင်းပြပါရစေ။ ကိုယ် သူ့ကို မချစ်တော့ဘူး။ မင်းကိုပဲ တကယ်ချစ်တာပါ"
"တော်စပ်... တော်လိုက်တော့ ကိုလင်းထက်! ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို ဘာလို့ ဒီလောက်ရက်စက်ရတာလဲ။ ရှင့်မှာ သားမယားရှိတာကို ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ!"
နေခြည်ရဲ့ ငိုသံဟာ အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့တယ်။ ဒီထက်သာ နည်းနည်း ကြိုသိခဲ့ရင်... တစ်စက္ကန့်မျှတောင် မစဉ်းစားဘဲ ဒီလူ့ဘဝထဲက နေခြည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားမိမှာ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာက နေခြည်ကို လှောင်ပြောင်ဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့တယ်...။
(အပိုင်း - ၄)
နှလုံးသားက ကွဲကြေနေတဲ့အချိန်မှာပဲ နေခြည်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ မူးဝေအော့အန်တာတွေ ဖြစ်လာလို့ ဆေးစစ်တံနဲ့ စစ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ... လင်းလက်တောက်ပနေတဲ့ နီရဲရဲ မျဉ်းနှစ်ကြောင်း။
နေခြည်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ။ ဒီလူယုတ်မာ၊ လူလိမ်ရဲ့ သွေးသားက နေခြည်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီ။ ရင်ထဲမှာ နာကျင်မှု၊ ဒေါသ၊ ဝမ်းနည်းမှုတွေ ပေါင်းစပ်ပြီး နေခြည် ချက်ချင်း လမ်းခွဲဖို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စိတ်ကူးတွေ အားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။
"နေခြည်... ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလား။ ကိုယ် တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ကိုယ် မင်းတို့ကို ပစ်မသွားပါဘူး"
လင်းထက်က နေခြည်ရဲ့ ခြေထောက်ကို ဖက်ပြီး ငိုယိုတောင်းပန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နေခြည်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ရွံရှာမှုတွေပဲ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ။ တစ်ဖက်မှာလည်း အပြစ်မဲ့တဲ့ ဇနီးသည်နဲ့ ကလေး၊ နောက်တစ်ဖက်မှာလည်း မိမိဝမ်းထဲက ရင်သွေး။ နေခြည် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ။
မြန်မာပြည်က မိဘတွေကို ပြောပြဖို့ကျတော့လည်း အဝေးရောက်သမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အရှက်နဲ့ သိက္ခာ၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ သောကတွေကို မတိုးစေချင်ဘူး။ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လိမ်ညာမှုကို ခံလိုက်ရတဲ့အပြင် အခုတော့ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ မိခင်ဘဝကို အဖော်မဲ့စွာ ဖြတ်သန်းရတော့မယ့် အခြေအနေက နေခြည်ကို အသက်ရှူကျပ် စေခဲ့ပါပြီ...။
(အပိုင်း - ၅)
ညနက်သန်းခေါင် ဘန်ကောက်မြို့ပြရဲ့ လသာဆောင်မှာ မတ်တတ်ရပ်ရင်း နေခြည် ဝမ်းဗိုက်ကလေးကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိတယ်။ မျက်ရည်တွေက ပါးပြင်ပေါ်မှာ စီးကျနေပေမယ့် မျက်ဝန်းတွေကတော့ အရင်ကလို တုန်ယင်မနေတော့ဘဲ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လို့နေပြီ။ ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ လင်းထက်ရဲ့ မျက်နှာကို နေခြည် နောက်ဆုံးအကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
သူ့ကို ဆက်ချစ်နေဖို့ဆိုတာ တပါးသူရဲ့ မိသားစုကို ဖျက်ဆီးတဲ့ မိန်းမဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားမှာပါ။ အခြားအမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ အပြစ်မဲ့တဲ့ ကလေးငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်ရည်တွေပေါ်မှာ နေခြည် အတ္တအိမ် ဆောက်ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လိမ်ညာမှုကြောင့် မိမိဘဝ ပျက်စီးခဲ့ရပေမယ့်၊ မိမိကြောင့် နောက်ထပ် မိသားစုတစ်ခု ထပ်ပြီး ပျက်စီးမသွားစေချင်တော့ပါ။
နေခြည် အဝတ်အစားတချို့နဲ့ ပတ်စပို့စာအုပ်ကို အိတ်ထဲထည့်ပြီး အခန်းတံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်တယ်။ အခန်းပြင်ပက လေထုက အေးစက်နေပေမယ့် နေခြည်ရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုက ခိုင်မာနေခဲ့ပြီ။
"မေမေ တောင်းပန်ပါတယ် ကလေးရယ်... သမီးလေးမှာ ဖေဖေ မရှိပေမယ့် အားကိုးထိုက်တဲ့ မေမေတစ်ယောက်တော့ ရှိစေရမယ်"
ဒီတစ်ပါးနိုင်ငံမှာ Single Mother (မိခင်တစ်ဦးတည်း) ဘဝနဲ့ ရုန်းကန်ရမှာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိပေမယ့် သိက္ခာမရှိတဲ့ အချစ်ထက်၊ သိက္ခာရှိတဲ့ မိခင်ဘဝကိုပဲ နေခြည် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရွေးချယ်လိုက်ပါပြီ။ လင်းထက်ရဲ့ ဘဝထဲကနေ နေခြည် ထာဝရ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာခဲ့ရင်း... အရုဏ်ဦးရဲ့ အလင်းတန်းနဲ့အတူ ဘဝသစ်ကို စတင်ဖို့ ခြေလှမ်းသစ်တွေကို ခိုင်ခိုင်မာမာ လှမ်းလိုက်ပါတော့တယ်။
[စာဖတ်ပရိသတ်များသို့ မေးခွန်း] သူတပါးမိသားစုကို မဖျက်ဆီးချင်တာမို့ လိမ်ညာတတ်တဲ့ ယောင်္ကျားကို စွန့်လွှတ်ပြီး Single Mother ဘဝနဲ့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရုန်းကန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့ နေခြည်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားပေးကြလားရှင်။ ညီမတို့ဆိုရင်ကော နေခြည်လိုပဲ အမှန်တရားဘက်က ရပ်တည်ပြီး ထွက်လာခဲ့မလား... ကိုယ်ပိုင်အမြင်လေးတွေ ကွန်မန့်မှာ ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးပေးခဲ့ကြပါဦးနော်။
