အခန်း (၁)
ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၏ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ခက်ခဲသော ရွာငယ်လေးတစ်ရွာတွင် ဒေါ်လှနွဲ့တို့ မိသားစု အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကြသည်။ ဒေါ်လှနွဲ့သည် နာတာရှည် ရောဂါသည် ခင်ပွန်းနှင့် စတုတ္ထတန်းတွင် ပညာသင်ယူနေသည့် ၉ နှစ်အရွယ် သမီးလေး မေဖူးကို တစ်ရက် လုပ်အားခဖြင့် ရုန်းကန် ရှာဖွေကျွေးမွေးနေသည့် ကြံ့ခိုင်သော မိခင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သမီးလေး မေဖူးသည် စာတော်ပြီး ချစ်စရာကောင်းလှသဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူ၏ အနာဂတ် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၂၀၁၆ ခုနှစ်၏ မိုးရာသီ ညနေခင်းတစ်ခုတွင် ထိုမျှော်လင့်ချက်များ စိစိညက်ညက် ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ရသည်။ မေဖူးသည် ဖခင်အတွက် ဆေးဝယ်ပြီး အပြန်လမ်းတွင် တရွာတည်းသား ဦးကျော်ညွန့်နှင့် ဆုံခဲ့သည်။ ဦးကျော်ညွန့်က မုန့်ဝယ်ပေးမည်၊ အင်္ကျီအသစ် ဝယ်ပေးမည်ဟု လိမ်လည်ကာ တောလမ်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရက်စက်စွာ အ-ဓ-မ္မပြုကျင့်ခဲ့သည်။ ညနေစောင်းမှ နှုတ်ခမ်းတွင် သွေးစများ၊ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များစွာဖြင့် ငိုယိုပြီး ပြန်ရောက်လာသော သမီးလေးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဒေါ်လှနွဲ့၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားခဲ့ရသည်။
အခန်း (၂)
ဖြစ်စဉ်ဖြစ်ပြီးချင်း မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်လှနွဲ့သည် သမီးလေးကို ပွေ့ဖက်ကာ ကျေးရွာအုပ်ချုပ်ရေးမှူးထံ သွားရောက် တိုင်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနှင့် ရွာလူကြီးအချို့သည် အမှုကို ချက်ချင်းမစစ်ဆေးဘဲ မနက်ဖြန်မှ လာခဲ့ရန် ပြောဆိုကာ အချိန်ဆွဲခဲ့ကြသည်။ ဒေါ်လှနွဲ့သည် အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် သမီးလေးကို အနီးစပ်ဆုံး တိုက်နယ်ဆေးခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် မြို့နယ်ဆေးရုံကြီးသို့ ပို့ဆောင်ကာ ဆေးစစ်ချက် ယူခဲ့ရသည်။ ရဲစခန်းသို့ သွားရောက် အမှုဖွင့်ခဲ့သော်လည်း ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ပြုမူဆောင်ရွက်ပုံများမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဆေးရုံက ထုတ်ပေးလိုက်သော ဆေးစစ်ချက် စာရွက်စာတမ်းများကို မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်လှနွဲ့၏ လက်ထဲသို့ ဘယ်တော့မှ အပြီးတိုင် မပေးခဲ့ဘဲ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။ ဥပဒေအကြောင်း မသိနားမလည်သည့် လက်လုပ်လက်စား မိခင်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ရဲများခိုင်းသမျှကိုသာ ငြိမ်ခံကာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။ ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ ရဲစခန်းက အမှုကို သက်ငယ်မုဒိမ်းမှုဖြင့် စွဲချက်မဖွင့်ဘဲ လိမ်လည်မှု သာသာဖြင့် အမှုဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အခန်း (၃)
တရားခံ ဦးကျော်ညွန့်ဘက်မှ ဆွေမျိုးများသည် ဒေါ်လှနွဲ့ထံ သို့ လာရောက်၍ ငွေကြေးမြောက်မြားစွာ ပေးအပ်ကာ အမှုကို ရုတ်သိမ်း ကျေအေးပေးရန် သွေးဆောင်ခဲ့ကြသည်။ “ကျမတို့မှာ ငွေမရှိတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သမီးလေးကို ဒီလိုရက်ရက်စက်စက် လုပ်ခဲ့တဲ့သူကိုတော့ ကြီးလေးတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပဲ ရစေချင်တယ်။ ကျမ ငွေမလိုချင်ဘူး၊ တရားမျှတမှုပဲ လိုတယ်” ဟု ဒေါ်လှနွဲ့က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ငွေယူပြီး အမှုပိတ်လိုက်ပါက နောက်နောင်တွင် နယ်စွန်နယ်ဖျားမှ မိန်းကလေးငယ်များကို လူယုတ်မာများက ကြိုက်သလို ပြုကျင့်ပြီး ငွေပေးရှင်းရင် ရသည်ဆိုသည့် မှားယွင်းသော အသိဝင်သွားမည်ကို သူမ လွန်စွာ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နေသော်လည်း မိခင်တစ်ဦး၏ သိက္ခာနှင့် သမီးလေးအတွက် သစ္စာတရားကို ဘာနှင့်မျှ မလဲလှယ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် တရားဥပဒေ စိုးမိုးမှု ကင်းမဲ့သည့် အသိုင်းအဝိုင်းတွင် မိခင်တစ်ဦး၏ အမှန်တရားသည် အရာမထင်ခဲ့ပါ။
အခန်း (၄)
မြို့နယ်တရားရုံးက တရားခံ ဦးကျော်ညွန့်ကို ထောင်ဒဏ် ၅ နှစ်သာ ချမှတ်လိုက်ကြောင်း သတင်းကြားရချိန်တွင် ဒေါ်လှနွဲ့တစ်ယောက် ရှော့ခ်ရသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူအတွက် ဒီပြစ်ဒဏ်သည် လုံးဝ တရားမျှတမှု မရှိဟု ခံစားရသဖြင့် နောက်ထပ် မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ခရိုင်တရားရုံးသို့ ပြန်လည် အယူခံဝင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ခရိုင်တရားရုံးက ထောင်ဒဏ်ကို တိုးမြှင့်မပေးသည့်အပြင် ပြစ်ဒဏ်ကို လျှော့ချကာ ထောင်ဒဏ် ၄ နှစ်သာ ပြင်ဆင်မိန့် ချမှတ်လိုက်သောအခါ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ကွဲအက်သွားခဲ့ရသည်။ ရှေ့နေမငှားနိုင်ခြင်း၊ ငွေကြေး မတတ်နိုင်၍ ရုံးချိန်းတိုင်း မသွားရောက်နိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် အမှုရှုံးသွားခဲ့ရသည်ဟု မိမိကိုယ်ကို အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ကာ ညစဉ် ငိုကြွေးနေခဲ့ရသည်။ အရွယ်မရောက်သေးသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို အဓမ္မပြုကျင့်သူအား ထောင်ဒဏ် ၁၀ နှစ်မှ ထောင်ဒဏ်တစ်သက် ချမှတ်နိုင်သည့် ဥပဒေများ ရှိနေပါလျက်နှင့် လက်တွေ့တွင်မူ ရက်စက်သူက ပြစ်ဒဏ် နည်းပါးစွာဖြင့် လွတ်မြောက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အခန်း (၅)
ဒီဖြစ်ရပ်သည် ဒေါ်လှနွဲ့တို့ မိသားစုတစ်စုတည်း၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ဇာတ်လမ်းမဟုတ်ဘဲ နယ်မြို့အများစုတွင် ဖြစ်ပွားနေသည့် ဖြစ်ရပ်မှန်များစွာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ တရားဥပဒေကို နားမလည်သော ပြည်သူများသည် ရဲစခန်းနှင့် တရားရုံးများကို ကြောက်ရွံ့နေကြရပြီး ရဲအချို့၏ တာဝန်မဲ့မှု၊ ဆေးစစ်ချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားမှုများနှင့်အတူ အမှန်တရားများ မြုပ်နှံခံနေရသည်။ အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးသူငယ်အရေး လှုပ်ရှားသူများ၏ ထောက်ပြချက်များအရ နယ်စွန်နယ်ဖျားများတွင် သက်ငယ်မုဒိမ်းမှုများကို သေချာ စိစစ်ပေးခြင်း မရှိဘဲ ငွေများသူက နိုင်ကြေးဖြစ်နေကြောင်း သိရသည်။ ထို့ကြောင့် မိဘများ၊ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများနှင့် တာဝန်ရှိသူများအနေဖြင့် ကလေးငယ်များ၏ လုံခြုံရေးကို အလေးထား ဆောင်ရွက်ကြရန် အရေးကြီးပါသည်။ သက်ငယ်မုဒိမ်း ကျူးလွန်သူများကို ထိရောက် ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ်များ မပေးနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ကလေးငယ်များ၏ အနာဂတ်သည် အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်ခံနေရဦးမည် ဖြစ်သည်။
