၁။
သစ်ပင်ကြီးများ အရိပ်ထိုးနေသည့် အေးချမ်းသော သင်တန်းကျောင်း၏ စာသင်ခန်းထဲသို့ ဆရာဦးဇေယျာ အေးဆေးစွာ လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။ လက်ထဲတွင်လည်း အရည်ညှစ်စက် ပလတ်စတစ်ဘူးကလေး၊ ဓားတစ်ချောင်းနှင့် ရွှေဝါရောင်ဝင်းမှည့်နေသည့် လိမ္မော်သီးတစ်လုံးပါသည့် ဖန်ဇလုံကြီးကို စနစ်တကျ မနိုင်မနင်း ကိုင်ဆောင်လာသည်။ စာသင်ခန်းထဲရှိ မျိုးဆက်သစ် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူလေးများမှာ ဆရာကြီး ဘာလုပ်မည်ကို စိတ်ဝင်စားစွာ မျက်လုံးကလေးများ ဝိုင်းစက်လျက် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဆရာကြီးက စားပွဲပေါ်တွင် ပစ္စည်းများကို သေချာနေရာချလိုက်ပြီး အပြုံးနွေးနွေးဖြင့် စာသင်ချိန်ကို စတင်လိုက်လေသည်။ အားလုံးက ဆရာကြီး၏ လုပ်ရပ်ကို ကြည့်ကာ ယနေ့ ဘာဆန်းပြားသည့် ဘဝသင်ခန်းစာများ သင်ပေးမည်နည်းဟု ရင်ခုန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။
၂။
"ကဲ... တပည့်တို့၊ ဒီနေ့တော့ ဆရာက လိမ္မော်ရည်ဖျော်တိုက်မလို့" ဟု ဦးဇေယျာက သာယာသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်ရာ ကျောင်းသားများမှာ ဝမ်းသာအားရ ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။ ဆရာကြီးက လိမ္မော်သီးကို ထက်ခြမ်းခွဲကာ ညှစ်စက်ထဲထည့်လိုက်ပြီး "ဆရာမညှစ်ခင် တစ်ခုမေးမယ်၊ အခု ဆရာဖိညှစ်လိုက်ရင် ဘာအရည်ထွက်လာမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ ကျောင်းသားများက "လိမ္မော်ရည်ထွက်မှာပေါ့ ဆရာ" ဟု ပြိုင်တူ ဖြေကြသည်။ "သံပရာရည်၊ ပန်းသီးရည်တွေရော ထွက်နိုင်သလား" ဟု ထပ်မေးရာ ကျောင်းသားများက "မထွက်နိုင်ပါဘူး၊ အတွင်းမှာ လိမ္မော်သီးရှိနေလို့ လိမ္မော်ရည်ပဲ ထွက်မှာပါ" ဟု ရယ်ရယ်မောမော ပြန်ဖြေကြသည်။ ဦးဇေယျာက လိမ္မော်သီးကို ဖိညှစ်လိုက်ရာ ရွှေဝါရောင် လိမ္မော်ရည်များ ဖန်ခွက်ထဲ စီးကျလာတော့သည်။ လိမ္မော်သီးထဲတွင် လိမ္မော်ရည်သာ ရှိသည့်အတွက် ဘယ်လောက်ပင် ညှစ်ညှစ် အခြားအရည် ထွက်မလာနိုင်ကြောင်း အားလုံးက လက်ခံလိုက်ကြသည်။
၃။
ဆရာကြီးက လိမ္မော်ရည်ကို တစ်ငုံမြည်းကြည့်ပြီးမှ ကျောင်းသားများကို စိုက်ကြည့်ကာ "ဟုတ်တယ် တပည့်တို့၊ လိမ္မော်သီးကို ညှစ်ရင် လိမ္မော်ရည်ပဲ ထွက်ရမယ်။ ဒါဆို လူတွေရဲ့ အတွင်းစိတ်ရင်းကရော... ကောင်းတာကိုပဲ ကြိုက်ကြသလား၊ ဆိုးတာကို ကြိုက်ကြသလား" ဟု စိတ်ပညာသဘောတရားကို အေးဆေးစွာ စတင်ဆွေးနွေးသည်။ ကျောင်းသားများကလည်း မိမိတို့၏ အရင်းခံစိတ်သည် ကောင်းမွန်ခြင်း၊ ဖြူစင်ခြင်းနှင့် သူတော်ကောင်းဖြစ်ချင်သော ဆန္ဒများသာ ရှိကြကြောင်း အသီးသီး ဝန်ခံကြသည်။ လူတိုင်းသည် စိတ်ထဲတွင် ကောင်းမွန်သည့် စိတ်ဓာတ်များကိုသာ သိမ်းဆည်းထားချင်ကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်သည်။
၄။
ဦးဇေယျာက စာသင်ခန်းကို ခပ်အေးအေး ဝေကြည့်လိုက်ရင်း "လူတိုင်းဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ မိသားစု၊ အလုပ်ခွင်နဲ့ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ဆီက ဖိအားတွေ၊ ညှစ်အားတွေကို ရင်ဆိုင်နေကြရတယ်။ ဒီလို ဖိအားတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းတို့ရဲ့ အတွင်းခံစိတ်က ဖြူစင်တယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ဒေါသတွေ၊ မုန်းတီးမှုတွေ၊ မနာလိုမှုတွေဆိုတဲ့ အမည်းရောင်တုံ့ပြန်မှုတွေ ထွက်လာရတာလဲ" ဟု စာသင်သားများကို အေးဆေးစွာ တွေးတောစေသည်။ လိမ္မော်သီးကို ညှစ်လျှင် လိမ္မော်ရည်သာ ထွက်ရသကဲ့သို့ စိတ်ရင်း ဖြူစင်သူတစ်ယောက်သည် ဘာဖိအားပေးပေး ဖြူစင်သော အပြုအမူနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိသော မေတ္တာတုံ့ပြန်မှုသာ ထွက်လာသင့်ကြောင်း ပုံပမာပေး၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။ မိမိစိတ်ထဲတွင် အဆိပ်အတောက်များ ကိန်းဝပ်မနေပါက ပြင်ပမှ ဘေးဖိအားများ ဘယ်လောက်ပင် ရောက်ရှိလာပါစေ ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုများ ထွက်ပေါ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
၅။
ကျောင်းသားများမှာ ဆရာကြီး၏ ရိုးရှင်းပြီး နက်ရှိုင်းသော သင်ခန်းစာကြောင့် ငြိမ်သက်စွာ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဦးဇေယျာက အပြုံးဖြင့် "အပြင်မှာ ဆရာ့အတွက် လိမ္မော်သီး လက်ဆောင်ရထားတာတွေ ရှိတယ်၊ သောက်ချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ ညှစ်သောက်ကြပါ။ ဘဝမှာ ဘယ်သူတွေကပဲ ဖိအားပေးပေး၊ ကိုယ့်စိတ်ထဲက စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်း အဖြူရောင်တွေကိုပဲ ထုတ်ပြကြပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိမ္မော်သီးလို့ ခံယူထားရင် လိမ္မော်ရည်ပဲ ထုတ်ပေးကြပါ" ဟု မှာကြားလိုက်တော့သည်။ ကျောင်းသားများလည်း မျက်နှာတွင် အပြုံးကိုယ်စီဖြင့် မိမိတို့စိတ်ကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ရန် သင်ခန်းစာကောင်းတစ်ခုကို ရရှိသွားကြတော့သည်။
ဘဝမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ဖိအားတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကြုံရပါစေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ စိတ်ရင်းနဲ့ မေတ္တာတရားကိုပဲ တုံ့ပြန်နိုင်ကြပါစေ။ စိတ်ထဲမှာ ဘာရှိသလဲဆိုတာ ဖိအားပေးခံရတဲ့အခါ ထွက်လာတဲ့ အပြုအမူက သက်သေပြနေပါတယ်။
သန့်ရှင်းတဲ့ မေတ္တာစိတ်တွေကိုပဲ အမြဲမပြတ် မွေးမြူနိုင်ကြပါစေ။
