အပိုင်း (၁)
လှပလွန်းတဲ့ ညနေခင်းလေးတစ်ခုမှာ သီရိတစ်ယောက် မီးဖိုချောင်ထဲမှာ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ဟာ သူမနဲ့ ရာဇာတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်သက်တမ်း ၉ နှစ်ပြည့်မြောက်တဲ့ မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်နေ့လေးဖြစ်သလို ရာဇာ့ရဲ့ မွေးနေ့လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သီရိက ရာဇာ အကြိုက်ဆုံး ဟင်းလျာတွေကို တန်းစီချက်ပြုတ်ပြီး ရာဇာပြန်လာမှာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့တာပါ။
ည ၈ နာရီမှာ ရာဇာ အိမ်ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။ ရာဇာ့မျက်နှာမှာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ မမြင်ရဘဲ အမြဲတမ်းလိုလို တည်ငြိမ်အေးဆေးနေတတ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားဆဲပါ။ ရာဇာက သီရိကို နွေးထွေးစွာ ဖက်လှုက်ပြီး "မိန်းမ... ပင်ပန်းနေပြီ၊ ဒီနေ့ သဲ အကြိုက်ဆုံး ကိတ်မုန့်လေး ဝယ်လာတယ်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ သီရိ စိတ်ထဲမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး "ကိုရော... မပင်ပန်းဘူးလား၊ ခဏနား၊ သီရိ ဟင်းတွေ အကုန်ပြင်ပြီးပြီ" လို့ ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ ရာဇာ့မွေးနေ့နဲ့ နှစ်ပတ်လည်နေ့ကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြပါတယ်။ ရာဇာက သီရိအတွက် လှပတဲ့ စိန်လက်စွပ်လေးတစ်ကွင်း လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး သီရိရဲ့ နဖူးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နမ်းရှိုက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သီရိက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အပျော်ဆုံးနဲ့ ကံအကောင်းဆုံး မိန်းမတစ်ယောက်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းမရအောင် ယူဆခဲ့မိပါတယ်။ အိမ်ထောင်သက်တမ်း ၉ နှစ်ဆိုတဲ့ ကာလတစ်ခုလုံးမှာ ရာဇာဟာ တာဝန်ကျေတဲ့ လင်ယောက်ျား၊ အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အိမ်ကို ချစ်တတ်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ သီရိမြင်တွေ့ခဲ့ရတာပါ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီဝမ်းသာပီတိတွေဟာ နာရီပိုင်းမျှသာ ခံလိမ့်မယ်လို့ သီရိ မမှန်းဆနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ပန်းကန်ဆေးနေတုန်း ရာဇာ့ရဲ့ ဖုန်းက စားပွဲပေါ်မှာ လင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ရာဇာက ရေချိုးခန်းထဲ ရောက်နေတာမို့ သီရိက မရည်ရွယ်ဘဲ ဖုန်းစခရင်ကို ကြည့်လိုက်မိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီစခရင်ပေါ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ စာတိုလေးတစ်ကြောင်းက သီရိရဲ့ အသက်ရှုသံတွေကို ခဏချင်းရပ်တန့်သွားစေခဲ့ပါတယ်။
"ကို... အိမ်ရောက်ပြီလား၊ ဒီနေ့ သဲ ကိုကျွေးတာရော၊ နှစ်ပတ်လည် လက်ဆောင်ပေးတာရော ကျေးဇူးနော်။ ဟိုဘက်က မိန်းမကိုလည်း လိမ်ရတာ သနားပါတယ်၊ မြန်မြန်အိပ်တော့နော်" တဲ့။
သီရိရဲ့ လက်ထဲက ပန်းကန်လုံးလေးဟာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို လဲကျပြီး တစစီ ကွဲအက်သွားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအသံနဲ့အတူ သီရိရဲ့ ၉ နှစ်တာ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးဟာလည်း ရစရာမရှိအောင် ပြိုလဲသွားခဲ့ရပါပြီ။
အပိုင်း (၂)
တုန်ရီနေတဲ့ လက်တွေနဲ့ သီရိ ဖုန်းစခရင်ကို ပို့စ်ကုတ်ရိုက်ထည့်လိုက်ပါတယ်။ သီရိ အမြဲသိထားတဲ့ ရာဇာ့ဖုန်းရဲ့ ပို့စ်ကုတ်က မပြောင်းလဲသေးပါဘူး။ ဖုန်းပွင့်သွားတာနဲ့ Viber နဲ့ Messenger ကတ်တလောက်တွေကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သီရိရဲ့ မျက်ရည်တွေဟာ ကွန်ထရိုးလုပ်လို့ မရတော့ဘဲ စီးကျလာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့ ရာဇာ့ရဲ့ ပြောဆိုထားတဲ့ စာတွေ၊ ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေဟာ မနေ့တနေ့ကမှ စတင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။
စာတွေကို အထက်ကို ဆွဲတင်ကြည့်ရင်း သီရိတွေ့လိုက်ရတဲ့ ရက်စွဲတစ်ခုက သီရိရဲ့ အသည်းနှလုံးကို ဓားနဲ့ အထပ်ထပ် အလီလီ မွှန်းလိုက်သလိုပါပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက် စတင်ပတ်သက်ခဲ့တာဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ နှစ်ကတည်းကပါ။ အိမ်ထောင်သက် ၉ နှစ်မှာ ၇ နှစ်တိုင်တိုင် ရာဇာဟာ နောက်မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ လျှို့ဝှက်ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို သီးသန့်တည်ဆောက်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အံ့ဩစရာကောင်းတာက အဲဒီ ၇ နှစ်လုံးလုံး ရာဇာဟာ သီရိအပေါ် ဘာတစ်ခုမှ လိုလေသေးမရှိ တာဝန်ကျေခဲ့တာပါပဲ။ အိမ်စရိတ် ပုံမှန်ပေးတယ်၊ သီရိ မွေးနေ့တိုင်း လက်ဆောင်ပေးတယ်၊ ခရီးတွေ အတူသွားတယ်၊ အိမ်မှာဆိုရင်လည်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာနဲ့ ချစ်စဖွယ် ယောက်ျားတစ်ယောက်လို ပြုမူခဲ့ပါတယ်။ သီရိ ဘာတစ်ခုမှ မသင်္ကာဖြစ်စရာ မလိုအောင်ကို ရာဇာဟာ အောက်ခြေလွတ်အောင် လိမ်ညာနိုင်ခဲ့တာပါ။
အဲဒီမိန်းကလေးဆီကို ရာဇာပို့ထားတဲ့ စာတွေကို ဖတ်ရင်း သီရိ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲမတတ် ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ "ကို့မှာ မိန်းမရှိပေမဲ့ ကို့စိတ်ထဲမှာ သဲပဲ ရှိတာပါ။ သူက အိမ်မှာ တာဝန်တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ ရှိတာပါ" ဆိုတဲ့ စာတိုလေးကို တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ သီရိရဲ့ ဒူးတွေ ခွေကျသွားခဲ့ပါတယ်။ သီရိကတော့ ရာဇာ့ကို သစ္စာရှိလှပါတယ်ဆိုပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ကြွားဝါခဲ့တာပါ။
ရေချိုးခန်းတံခါး ပွင့်လာပြီး ရာဇာ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ စားပွဲဘေးမှာ ဒူးထောက်ပြီး ငိုနေတဲ့ သီရိနဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်က ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ရာဇာ့မျက်နှာမှာ ခဏမျှ တုန်လှုပ်သွားပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ တည်ငြိမ်လွန်းတဲ့ ရာဇာ့ရဲ့ အမူအယာက သီရိကို ပိုလို့ပင် ခြောက်လှန့်နေခဲ့ပါတယ်။
အပိုင်း (၃)
"ကို... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ" ဆိုပြီး သီရိ အသံကုန် အော်ဟစ်ပြီး မေးလိုက်မိပါတယ်။ ဖုန်းထဲက စာတွေကို ပြရင်း သီရိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီနေခဲ့ပါတယ်။ ရာဇာက သီရိအနားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး ဖုန်းကို ကောက်ယူလိုက်တယ်။ သူ့မျက်နှာမှာ နောင်တရတဲ့ အရိပ်အယောင် သဲသဲကွဲကွဲ မတွေ့ရဘဲ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုပဲ ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်ပါတယ်။
"သီရိ... မင်း သိသွားပြီဆိုတော့လည်း ကို စကားအများကြီး မပြောတော့ပါဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကို သူ့ကို ချစ်တာ ၇ နှစ်ရှိပြီ" လို့ ရာဇာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီစကားတစ်ခွန်းဟာ သီရိရဲ့ နားထဲမှာ ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသလိုပါပဲ။ ရာဇာ့ဆီက တောင်းပန်စကား၊ ဆင်ခြေပေးစကားတွေကို စောင့်မျှော်နေခဲ့တဲ့ သီရိအတွက်တော့ အဲဒီစကားက သေဒဏ်ပေးလိုက်တာနဲ့ တူပါတယ်။
"၇ နှစ်တဲ့လား ကို...။ ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ပြီး ၂ နှစ်အကြာကတည်းကပေါ့။ ကျွန်မ ကို့အပေါ် ဘာတွေ လစ်ဟင်းခဲ့လို့လဲ။ ကျွန်မ ကို့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့တာလေ။ ကျွန်မကပဲ အ လွန်းလွန်းလို့ ၇ နှစ်လုံးလုံး မသိခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုကပဲ ပရိယာယ် တော်လွန်းလို့ ကျွန်မကို လိမ်ထားနိုင်ခဲ့တာလား" လို့ သီရိ ငိုကြွေးရင်း မေးခဲ့ပါတယ်။
ရာဇာက သီရိကို ကြည့်ပြီး "မင်း မအပါဘူး သီရိ။ မင်းက ကို့ကို သိပ်ချစ်ပြီး သိပ်ယုံတာပါ။ ကိုယ်ကလည်း မင်းကို စိတ်ဆင်းရဲအောင် မလုပ်ချင်လို့ တာဝန်ကျေအောင် နေပေးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကို့နှလုံးသားက သူ့ဆီမှာ ရောက်နေတာကြာပြီ" လို့ ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။ တာဝန်ကျေတာနဲ့ သစ္စာရှိတာကို ရာဇာ ရောထွေးနေခဲ့တာပါ။
အဲဒီညက သီရိ တစ်ညလုံး မျက်လုံးမမှိတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ နှစ်တာကာလအတွင်းက အမှတ်တရတွေကို ပြန်စဉ်းစားမိတိုင်း သီရိ အရူးတစ်ယောက်လို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ ရာဇာ သီရိကို ဖက်အိပ်ခဲ့တဲ့ ညတွေ၊ ခရီးသွားခဲ့တဲ့ အချိန်တွေ၊ ဟာသတွေ ပြောပြီး ရယ်မောခဲ့တဲ့ ခရီးစဉ်တွေမှာ ရာဇာ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အခြားမိန်းမတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တာကို စဉ်းစားမိတိုင်း သီရိ ရင်ဘတ်တွေ ကွဲအက်မတတ် နာကျင်ခဲ့ရပါတယ်။
အပိုင်း (၄)
နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာ သီရိရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ မို့အစ်နေခဲ့ပါတယ်။ ရာဇာကတော့ အဝတ်အစား သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ပြီး အလုပ်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့ပါတယ်။ "သီရိ... စိတ်အေးအေးထားပြီး စဉ်းစားပါ။ ကိုယ် မင်းကို ကွာရှင်းမပေးချင်ပါဘူး။ အရင်အတိုင်းပဲ တာဝန်ကျေကျေ နေပေးပါ့မယ်" လို့ ရာဇာက အေးဆေးစွာ ပြောပြီး အိမ်ကနေ ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။
ရာဇာ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် အိမ်ကလေးဟာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပါတယ်။ သီရိ အိမ်ရှေ့ မှန်ထဲမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အမူအယာကို ပြန်ကြည့်လိုက်မိပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၉ နှစ်က တောက်ပခဲ့တဲ့ မျက်လုံးတွေ၊ ရွှင်လန်းခဲ့တဲ့ အပြုံးတွေဟာ အခုတော့ အသက်မရှိတော့တဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။
သီရိ စိတ်ထဲမှာ မေးခွန်းပေါင်းများစွာနဲ့ လွန်ဆွဲနေခဲ့ပါတယ်။ "ငါ အိမ်ထောင်အမြဲမြဲ မပြိုကွဲအောင် သိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဆက်နေရမလား။ ဒါမှမဟုတ် တာဝန်ကျေရုံနဲ့ သစ္စာမရှိတဲ့ အချစ်အတုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရမလား" ဆိုပြီး စဉ်းစားခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ထောင်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ဆိုတာ လူနှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ သစ္စာတရား လိုအပ်တာပါ။ တစ်ယောက်တည်းက ယုံကြည်ပေးရုံနဲ့ အိမ်ထောင်တစ်ခု မမြဲနိုင်ပါဘူး။
သီရိ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပါတယ်။ ရာဇာ ဝယ်ပေးခဲ့တဲ့ ရွှေထည်တွေ၊ စိန်လက်စွပ်တွေကို အိပ်ခန်းထဲက စားပွဲပေါ်မှာ စနစ်တကျ ပြန်တင်ထားခဲ့ပါတယ်။ သီရိ ကိုယ်ပိုင် ရှာဖွေထားတဲ့ ပစ္စည်းအနည်းငယ်နဲ့ အဝတ်အစားအချို့ကိုပဲ အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ပါတယ်။ သီရိရဲ့ သိက္ခာနဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ကျေရုံ ဟန်ဆောင်မှုအောက်မှာ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်တော့ပါဘူး။
လက်ထပ်စာချုပ်နဲ့ မင်္ဂလာလက်စွပ်ကို စားပွဲပေါ်မှာ တင်ထားခဲ့ပြီး သီရိ စာတစ်စောင် ရေးခဲ့ပါတယ်။ "ကိုဟာ လိမ်ညာတဲ့နေရာမှာ သိပ်တော်ခဲ့သလို၊ ကျွန်မကလည်း ကို့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့တာ မအလွန်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အချစ်ကို သစ္စာနဲ့ပဲ တိုင်းတာတတ်လို့ပါ။ အခုတော့ ကို့ရဲ့ တာဝန်ကျေရုံ ဟန်ဆောင်မှုတွေကို ကျွန်မ ငြင်းပယ်ခဲ့ပါပြီ" ဆိုတဲ့ စာလေးကို ချန်ထားခဲ့ပါတယ်။
အပိုင်း (၅)
အိမ်တံခါးကို သော့ခတ်ပြီး ထွက်လာခဲ့တဲ့အချိန်မှာ သီရိရဲ့ ပါးပြင်ပေါ်မှာ မျက်ရည်တစ်စက် ကျဆင်းသွားခဲ့ပေမဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ အဆမတန် ပေါ့ပါးသွားခဲ့ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ နှစ်လုံးလုံး သီရိဟာ လိမ်ညာမှု အမှိုက်သရိုက်တွေကြားမှာ သုခဘုံလို့ ထင်မှတ်ပြီး နေထိုင်ခဲ့ရတာပါ။ အခုတော့ အဲဒီ အတုအယောင် ကမ္ဘာထဲကနေ သီရိ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လွတ်မြောက်ခဲ့ပါပြီ။
အမျိုးသမီးများစွာဟာ အိမ်ထောင်ရေးမှာ ယောက်ျားတွေရဲ့ တာဝန်ကျေမှုကို သစ္စာတရားလို့ မှားယွင်းထင်မှတ်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တာဝန်ကျေတာနဲ့ သစ္စာရှိတာဟာ လုံးဝ မတူညီပါဘူး။ တာဝန်ကျေတာဟာ ဝတ္တရားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ သစ္စာရှိတာဟာ နှလုံးသားရဲ့ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပါတယ်။ သီရိဟာ ရာဇာ့ရဲ့ တာဝန်ကျေမှုကို ယုံကြည်ပြီး ၇ နှစ်လုံးလုံး ရူးအခဲ့ပေမဲ့၊ အမှန်တရားကို သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဆက်ပြီး အရူးအဖြစ် မခံခဲ့ပါဘူး။
သီရိ ဘတ်စ်ကားဂိတ်မှာ ထိုင်ရင်း မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ ရှေ့ဆက်ရမည့် ဘဝခရီးလမ်းက တစ်ယောက်တည်း မို့လို့ ခက်ခဲကောင်း ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သစ္စာမရှိတဲ့ လိမ်ညာမှုတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးထက်စာရင်၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာနဲ့ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ရတဲ့ ဘဝက ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပါတယ်။
ဒီနေ့မှာ သီရိဟာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုကို ခံခဲ့ရတဲ့ သနားစရာ မိန်းမတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။ မိမိကိုယ်ကို ချစ်တတ်သွားပြီး တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အချစ်အတုကို စွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ရဲရင့်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ။
အိမ်ထောင်သက် ၉ နှစ်မှာ ၇ နှစ်တိုင်တိုင် လိမ်ညာခံခဲ့ရတာဟာ သီရိ မအလွန်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရာဇာ ပါးနပ်လွန်းလို့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သီရိရဲ့ အချစ်နဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရာဇာက မထိုက်တန်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သီရိရဲ့ ဘဝသစ်ကတော့ အခုမှ စတင်လိုက်ပါပြီ။
